هنگام انتخاب پین فنری چه ملاحظاتی در طراحی وجود دارد؟

هنگام انتخاب پین فنری چه ملاحظاتی در طراحی وجود دارد؟
برخی از ملاحظات طراحی که هنگام انتخاب پین فنری باید در نظر داشته باشید عبارتند از پایان، اتصالات، مواد و درجه مواد.
پایان
پین های فنری در انواع مختلف در دسترس هستند که هر کدام مزایای خاص خود را دارند. روکش های متداول شامل فولاد ضد زنگ کم روغن شده، فسفاته، گالوانیزه، کادمیوم و غیرفعال شده است.
سطح کمی روغن کاری شده از سخت افزار در برابر اکسیداسیون در طول حمل و نقل و ذخیره سازی محافظت می کند. نباید آن را یک پایان دائمی در نظر گرفت. برخی از پین های فنری فولاد آلیاژی معمولی دارای روکش روغنی سبک هستند.

پوشش های فسفاته از لایه های کریستالی نازکی از ترکیبات فسفات ساخته می شوند. پوشش های فسفاته مقاومت خوبی در برابر خوردگی ایجاد کرده و بستر مناسبی را برای رنگ آمیزی فراهم می کنند. استفاده از روغن سیل روی پوشش فسفات محافظت بیشتری در برابر خوردگی ایجاد می کند. پوشش های فسفاته روی فولادهای کم آلیاژ و پر کربن استفاده می شود و نباید در محیط های دریایی یا بسیار خورنده به آنها اعتماد کرد.

پوشش های گالوانیزه مقاومت در برابر خوردگی خوبی دارند و یک انتخاب رایج برای محافظت از اتصال دهنده های فولاد کربنی در برابر خوردگی هستند. به دلیل محبوبیت گالوانیزه، استفاده از آن در مقایسه با سایر محلول های آبکاری نسبتاً ارزان است. همچنین بسیار انعطاف پذیر است و می تواند تا دمای 120 درجه را تحمل کند. در حالی که پوشش های گالوانیزه محافظت در برابر خوردگی بهتری نسبت به پوشش های فسفات دارند، نباید در کاربردهای دریایی یا سایر محیط های بسیار خورنده استفاده شوند.

آبکاری کادمیوم یک روکش طلایی قوی است که روی پین های فنری فولاد کربن بالا اعمال می شود. آبکاری کادمیوم روانکاری را افزایش می دهد، از گند زدگی جلوگیری می کند و در برابر خوردگی بسیار مقاوم است. بنابراین، آبکاری کادمیوم پوشش انتخابی برای کاربردهای آب دریا و هوافضا است.

سطح غیرفعال شده یک لایه اکسید غیرفعال روی فولاد ضد زنگ است که محافظت بیشتری در برابر عناصر خورنده ایجاد می کند. در حالی که فولاد ضد زنگ به طور طبیعی در برابر خوردگی مقاوم است، این لایه اکسید محافظت بیشتری در برابر خوردگی روی سطح قطعات فولادی ضد زنگ ایجاد می کند.

مبله کردن
فیتینگ به نحوه قرار گرفتن پین فنری در سوراخ مورد نظر اشاره دارد. تناسب تداخلی و تناسب فاصله دو نوع تناسب هستند. تناسب تداخل (اصطکاک) بالاترین سطح دقت تراز را فراهم می کند. با این حال، برای محکم کردن آن نباید از یک پرس سبک فراتر رود یا با یک پرس مناسب با استفاده از یک پین جامد اشتباه گرفته شود. تناسب آزاد (رایگان) برای سهولت در مونتاژ ایده آل است زیرا فشار تماس سطح پین بسیار کمتر از تناسب تداخلی است. زمانی که پین ​​های فنری در کاربردهای لولا که نیاز به حرکت شل شدن دارند استفاده می شود، شل شدن مناسب است.
مواد
ماده ای که از آن پین های فنری ساخته می شود همیشه یک نکته مهم است. پین های فنری از آلیاژ، کربن و فولاد ضد زنگ ساخته شده اند. هم فولاد کربنی و هم فولاد آلیاژی معمولاً از مواد مقرون به صرفه استفاده می شوند. با این حال، آنها بدون آبکاری تکمیلی یا سایر درمان های سطحی مقاومت به خوردگی پایینی دارند. پین های فنری ساخته شده از فولاد ضد زنگ مقاومت بسیار خوبی در برابر خوردگی دارند و نیازی به آبکاری اضافی ندارند. با این حال، آنها ضعیف تر از پین های فنری ساخته شده از فولاد کربن بالا هستند.