اتصال دهنده ها برخی از مهم ترین بخش های یک مجموعه هستند زیرا کل مجموعه را در کنار هم نگه می دارند و تعامل بین اجزای جداگانه را تسهیل می کنند. اتصال دهندههای ایدهآل به راحتی مونتاژ میشوند، محصولی با کیفیت بالا برای طول عمر برنامهریزی شده مونتاژ تولید میکنند و با در نظر گرفتن فرآیند تولید، منجر به کمترین هزینه کل مونتاژ میشوند.
انتخاب پین برای یک اپلیکیشن موضوع اصلی این مقاله است. از آنجایی که پین های پرس فیت رایج ترین نوع پین ها در تولید معاصر هستند، به طور خاص در این مقاله به آنها پرداخته شده است.
انواع پین های پرس فیت:
پین های پرس فیت را می توان به طور کلی به دو نوع دسته بندی کرد: پین جامد و پین فنری.
پین های جامد را می توان با عناصر نگهدارنده مانند حلقه ها، شیارها و خارها ساخت، یا می توانند سطح صاف و پیوسته ای مانند رولپلاک داشته باشند. با جابجایی مواد میزبان، تمام پین های جامد در جای خود ثابت می شوند.
از طرف دیگر، پس از نصب، پین های فنری با اعمال نیروی شعاعی (کشش) بر روی دیواره سوراخ، موقعیت خود را حفظ می کنند. پین های فنری در دو نوع می باشند: پین های پیچ دار و پین های شکاف دار. برای مجموعه های غیر بحرانی، پین های فنری شکاف دار معمولاً به عنوان یک گزینه پین همه منظوره و مقرون به صرفه پیشنهاد می شوند. پین های شکاف دار اغلب در کاربردهایی استفاده می شوند که اجزای فولادی ملایم تا سخت شده باید به صورت دستی نصب شوند. با سه سطح مختلف در دسترس بودن پین فنری سیم پیچ - سبک، استاندارد و سنگین - طراح ممکن است ترکیب ایده آلی از استحکام، انعطاف پذیری و قطر را برای طیف وسیعی از مواد میزبان و نیازهای عملکردی انتخاب کند.
موارد استفاده معمول پین:
اگرچه پین ها را می توان به روش های مختلفی استفاده کرد، جدول 1 محبوب ترین آنها را فهرست می کند. بیشتر اوقات، این توصیه ها درست است، با این حال بهترین نوع پین باید در نهایت پس از در نظر گرفتن هر برنامه منحصر به فرد تعیین شود.
ملاحظات کلی برای انتخاب پین:
پینهای فنری معمولاً به دلیل انعطافپذیری، نیروهای ورودی کمتر و توانایی آنها برای تطبیق تحمل سوراخهای گستردهتر در مقایسه با پینهای جامد، نسبت به پینهای جامد ترجیح داده میشوند.
پین های جامد در موارد استثنای معمولی زیر توصیه می شوند:
· هنگامی که یک سر برای توقف مثبت یا نگه داشتن یک عضو نازک به یک عضو ضخیم تر مجموعه مورد نیاز است.
· هنگامی که به یک سطح صاف و بدون وقفه نیاز است، مانند زمانی که همراه با یک پنجه یا اجزای زاویه ای دیگر استفاده می شود.
· هنگامی که یک پین توخالی مناسب نیست، مانند زمانی که طراح به دنبال بستن سوراخ است (یعنی محدود کردن عبور مایعات).
· هنگامی که نیاز به تراز دستی چندین سوراخ خالی وجود دارد.
· هنگامی که افزایش مقاومت خمشی یا برشی مورد نیاز است.
· زمانی که محل سوراخ دقیق باید حفظ شود.
پین های فنری سیم پیچی بدون شک در مورد مجموعه هایی که تحت بارگذاری دینامیکی قرار دارند برتر هستند. به دلیل ترکیب خاصی از استحکام و انعطافپذیری، پینهای فنری مارپیچ میتوانند تنشها و لرزشها را کاهش داده و از آسیب سوراخها جلوگیری کرده و عمر مجموعهها را افزایش دهند.
با انتخاب پین مناسب برای کار، طراحان می توانند عملکرد یک مجموعه و هزینه کلی ساخت را به حداکثر برسانند. جایگزین های بست باید در مراحل اولیه طراحی تا حد امکان در نظر گرفته شوند تا این امر محقق شود. تنظیم الزامات عملکرد و انجام یک ارزیابی کامل برنامه، حیاتی ترین مراحل در انتخاب پین مناسب است.
