فنر پین ها چگونه کار می کنند

فنر پین ها چگونه کار می کنند؟

پین فنری که به نام رول پین نیز شناخته می شود، نوعی بست است که برای اتصال دو یا چند قطعه ماشین استفاده می شود. آنها را "پایین فنری" می نامند زیرا دارای فنری هستند که با قرار دادن منبسط می شود. با این حال، چیزی که در مورد پین های فنری گیج کننده است اندازه آنها است. آنها پهن تر از سوراخی هستند که در آن وارد شده اند و بسیاری را متعجب می کند که چگونه روی زمین کار می کنند.

مکانیک فنر پین ها
حتی اگر پهن‌تر از سوراخی باشد که در آن وارد شده‌اند، پین‌های فنری همچنان کار می‌کنند زیرا تغییر شکل داده و سپس منبسط می‌شوند. آنها حداقل یک محفظه دارند که به آنها اجازه می دهد وارد انبار بار شوند. هنگامی که وارد می شوند، پین های فنری منبسط می شوند و باعث می شوند که به دیواره های داخلی سوراخ فشار بیاورند. این فشردگی تا زمانی که پین ​​فنری به همان قطر سوراخ برسد ادامه خواهد داشت.

پین های فنری کویل دار
رایج ترین پین های فنری کویل دار هستند. این فنر که به عنوان پین فنری سیم پیچ نیز شناخته می شود، دارای یک فنر است که وقتی در سوراخ قرار می گیرد منبسط می شود. آنها با چرخاندن نوارهای فلزی به شکل مارپیچی ساخته می شوند. پس از وارد شدن، پین فنری حلزونی شروع به انبساط می کند و یک محیط قوی و امن برای قطعات ماشین متصل ایجاد می کند.

سه استاندارد برای ساخت پین های فنری سیم پیچ وجود دارد که شامل سه استاندارد عمومی شناخته شده و پذیرفته شده زیر است:

ISO 8750
ISO 8748
ISO 8751

پین های فنری شکاف دار
پین های فنری شکاف دار، که به عنوان پین های C نیز شناخته می شوند، از فولاد نورد شده، آهن، آلومینیوم یا سایر نوارهای فلزی تشکیل شده اند که هنگام قرار دادن منبسط می شوند. آنها به همان اصل فشرده سازی تکیه می کنند که پین ​​های فنری سیم پیچی دارند، اما از نظر طراحی ساده تر هستند. به جای فنرهای سیم پیچ، از نوارهای فلزی استفاده می کنند که در سوراخ هایی که در آن قرار می گیرند، منبسط و فشرده می شوند.

پین های فنری در مقابل پین های کوتر: تفاوت چیست؟
اگرچه هر دو برای اتصال قطعات استفاده می شوند، پین های فنری همانند پین های کاتر نیستند. سنجاق چوبی به سادگی یک اتصال دهنده فلزی با دو قطعه فلزی بلند است که هنگام قرار دادن تغییر شکل می دهند. هنگامی که پین ​​چوبی خم می شود، مجموعه را کنار هم نگه می دارد. با این حال، سنجاق‌ها معمولاً به شکل اولیه خود باز نمی‌گردند -- حداقل بدون دخالت انسان.

سنجاق های بهار بیش از نیم قرن است که وجود دارند. در سال 1948، مکانیک هوانوردی و خلبان آلمانی هرمان کر اولین فنر پیچشی جهان را اختراع کرد.
از آن زمان به یک مکانیسم رایج در ماشین آلات سنگین، اتومبیل، هواپیما و حتی مبلمان منزل تبدیل شده است.